Zo..Hier zijn we weer eens na alle drukte van afgelopen weken, we hebben afgelopen zomer weer op heel veel festivals gespeeld! We hebben met name veel van onze mooie eilanden gezien. Eerst natuurlijk naar Oerol, een maand later het MadNes festival, op Ameland, en weer een maand later gingen we, langs de eilanden varen met de Horizontoer.

Dit laatste was een bijzondere ervaring! Met 7 klippers en 175 (?) mensen, waaronder 1/3 ” artiesten”, voeren we langs de eilanden om te spelen. .
Na 5 dagen spelen en net iets minder uren slaap dan nodig, vertrokken we, moe maar voldaan, vanaf Terschelling weer naar huis. Waarnaar we in diezelfde week nog, meer dood dan levend, naar Sonsbeek en Diever gingen.

Waar we heel blij mee zijn is onze bus. Die brengt ons nog steeds overal en er past verbazingwekkend veel in! We kunnen met z’n drieën voor in en dat voelt vorstelijk. Het volgende ding waar we voor sparen zijn flightcases. We stonden er zelf niet zo bij stil, maar een maand geleden werden we keihard uitgelachen toen we met onze shiny bus aan kwamen op een festival en de achterklep open deden. De instrumenten en de geluidsset zaten keurig in koffers en flightcases, maar de rest van de meuk (en dat is nogal wat) wordt bewaard in  een stuk of wat ‘Turkentassen’.  Tot aan die dag vonden we ze handig en stevig, maar nu liggen we zelf ook iedere keer in een deuk als we onze bus uitladen. Als je eens ziet wat daar uit komt….

De voorstelling zelf wordt op festivals steeds drukker bezocht. Het was voor ons dan ook een uitdaging om de hele voorstelling om te zetten naar het formaat van een zeecontainer. Dit was wel de bedoeling met het Noorderzon festival te Groningen. We hadden dit al vroeg in het seizoen toegezegd, maar dit bleek nog een hele klus! Er moest natuurlijk ook publiek bij kunnen en we hebben niet hele grote rekwisieten, maar wel heel veel…Dus de turkentassen kwamen weer tevoorschijn en na 2.5 dag voorbereiden en opbouwen (nieuw langzaamheidsrecord) is het ons toch gelukt!

Het paste! En zelfs met 20 mensen publiek kon de deur steeds dicht. Wat wel weer zorgde voor nieuwe problemen. ‘k weet niet of jullie wel eens een voorstelling in een sauna hebben gezien, maar dit kwam redelijk in de buurt. Vooral ‘smiddags, het was nog niet eens zo warm voor de tijd van het jaar, maar het zweet gutste over onze koppen. Laat het nou net zo zijn dat ook precies in de allereerste middagvoorstelling de krant even langs wilde komen om een recensie te schrijven.. We lieten ons niet kennen en het was natuurlijk prima, maar oh, wat was het heet! De condens liep in straaltjes langs de wanden naar beneden waardoor onze kabel ducttape constructie tijdens de show van het plafond af stortte. We speelden met de gedachte dat er elk moment iemand van de geimproviseerde tribune kon storten.

Nog een paar weken en dan is ons geweldige zomerseizoen ten einde. We ruilen dan de festivals in voor (besloten) feesten en partijen en we gaan weer druk aan de slag met het schrijven van een nieuwe voorstelling. ‘Tot de schijt ons doodt’  de kast in? Nee! We gaan volgende zomer gewoon 2 shows aanbieden want we vinden deze nog steeds superleuk om te spelen en als we eenmaal flightcases hebben zijn onze rekwisieten ook onverwoestbaar 😉

Dit was/is ‘Tot de schijt ons doodt’ zomer 2013!

AHOY